زادگاهم شهری ست که حدود شصت سال از زندگی ام را در آن سپری نکرده ام اما همواره به خاک و خانه و زبان اش دلبسته بوده ام؛ به شهر کودکی ام بابل. فلسفه را نه به خاطر مدرک دانشگاهی که کمترین اعتباری برایم ندارد، بلکه به خاطر خودش دوست داشته ام و دوست دارم. کمی شعر می نویسم، کمی نقاشی می کنم، بیش تر عکاسی می کنم و بیش تر از بیش، فیلم می سازم. مستند سازی برای من هم اسباب معاش است هم ابزار بیان. هیچ کدام این ها را هم در هیچ مدرسه و مکتبی یاد نگرفته ام. سینما را هم از خود سینما یاد گرفتم. متولد هشت بهمن سال هزار و سیصد و بیست و شش هستم و تا کنون بیش از هشتاد فیلم ساخته ام؛ مستند و نیمه مستند و غیر مستند. فرشاد فدائیان

Though I haven't spent more than sixty years of my life in my birth city, I’ve always harbored a deep affection for its soil, its dwellings, and its language - for the city of my childhood, Babol. My passion for philosophy isn't driven by any academic credentials, which I find of little value, but by the subject itself. I dabble in poetry, indulge in painting, predominantly photography, and, above all, craft films. Documentary filmmaking serves not only as a means of sustenance but also as a powerful tool of expression for me. None of these skills were acquired within the confines of any institution; I learned the art of cinema directly from the medium itself. Born on the 28th January, 1948), I have thus far created over eighty films, spanning across documentaries, semi-documentaries, and non-documentaries.